donderdag 18 mei 2017

Geacht Tuincentrum Overvecht

Heden was ik weer eens in uw tuincentrum. Dit keer niet om kattenvoer te halen of kerstballenhaakjes, maar om wat gezellig perkgoed te kopen en eventueel een bak om aan de schutting te hangen.
Als ik wat neerslachtige gevoelens heb kan ik altijd erg opknappen van een tripje naar een tuincentrum. Helaas was dat vandaag niet het geval. Want van uw tuincentrum (of wat daar voor moet doorgaan) werd ik alleen maar depressiever.
Het begon al op de parkeerplaats. Een enorme vlakte, die plaats biedt aan honderden auto’s. Er stonden er een stuk of vijf, allemaal op een kluitje, allemaal bij de ingang. De rest van die gigantische parkeerplaats stond leeg. En dat al een hele tijd, want overal groeien plukken onkruid tussen de tegels vandaan.
In de hal van het tuincentrum bevond zich ooit een bloemist. En er stonden tuinsets opgesteld en de laatste jaren ook een paar monsterlijk grote plastic wit/groene koeien. Waarom die koeien er stonden was mij altijd een raadsel; ze waren niet alleen eng groot (volgens mij even groot als een gemiddelde echte koe) maar ook bespottelijk duur. Sorry hoor, maar wie koopt er nou zoiets?!
Het antwoord is volgens mij: Niemand. En dat moet u ook ingezien hebben want vandaag waren de koeien weg. Ook de bloemist is weg (al een tijdje) en er stond nog één lullig tuinsetje. Gelukkig was daar nog wel Het Grote GlitterPaard. Met een soort bak ervoor waarop de prijs van het paard stond (een werkelijk obsceen bedrag) en de strenge mededeling NIET OP KLIMMEN (of zitten, daar wil ik even vanaf zijn). Hier een plaatje van een vergelijkbaar paard, ik heb in de winkel geen foto gemaakt van het echte paard want ik was helemaal niet van plan om u een zeurderige brief te sturen maar KIJK NOU HOE SUF!
Welke idioot gaat er nou een breekbaar glitterpaard kopen dat letterlijk even groot is als Amerigo? Waar zet je zo’n ding neer en wat zegt dat over jou als persoon?
Maar genoeg over de entree van uw tuincentrum. Binnen vond ik niet wat ik zocht. Dat kan gebeuren. Alleen waren bij u de schappen gewoon echt helemaal leeg! Perkgoed? Forget it. Het bood een zielige aanblik. En dat terwijl het half mei is! De tijd dat het moet barsten van kleur in een tuincentrum! Groen paars geel wit roze rood oranje moet je tegemoet spatten! Afijn...

Waar zijn alle plantjes? Ik dacht aan een leveringsprobleem maar volgens de kassamevrouw was er juist die ochtend nog vanalles gebracht. Was ik te laat? Ik kon het me niet voorstellen.
Buiten, bij de heesters en bomen en klimplanten was alles uitgebloeid en uitgeblust, leek het wel. De tegels op de grond waren groen van de algen.
En dan heb ik het nog niet eens over de afdeling tuinmaterialen. Hekken, schuttingen en dat soort spul.
Ik zet hier een foto neer en verder zal ik dan niks zeggen over die afdeling:
Gezellig hè?
Binnen bij de kamerplanten valt de schade dan nog mee, hoewel ik nog steeds het ‘restaurant’ mis. Met de dagschotel die jaar in jaar uit hetzelfde was: Uitsmijter met melk of karnemelk. Het rook er altijd zo gezellig naar bejaardenhuiseetzaal.
Maar goed. Dat restaurant is al jaren dicht ook.
In plaats van planten verkoopt u steeds meer meubels, (lelijke!) accessoires en troepjes. Er staat zelfs een scootmobiel te koop! WAAAAROM!?! Wie koopt er nou een scootmobiel bij een tuincentrum?
Dan naar de kassa. Waar altijd maar 1 van de 8 kassa’s bemand is. En waar altijd blijkt dat er ergens een prijsje ontbreekt waardoor er 20x omgeroepen moet worden dat er iemand moet kijken wat deze tuinkabouter ook al weer kost.
Bij de klantenservice is nooit iemand. Inpakfolie? Is er niet. Als je cadeaupapier wilt gebruiken scheur je alles verkeerd af en snij je je aan het gemene kartelrandje die boven de rol hangt. Want dat kartelrandje is te bot om cadeaupapier mee te snijden, maar scherp genoeg om je handen aan bloederige flarden te raggen. De schaar zit aan een kettinkje dat te kort is.
aaaaargh
Geacht Tuincentrum Overvecht: Wat gaat hier nou mis? Waarom gaat het al jaren bergafwaarts? Ik kom elke keer weer totaal gedesillusioneerd thuis. Ik wil het echt proberen. Ik ben namelijk dol op tuinieren en ik koop graag spullen. Ik woon vlakbij. Ik ben de ideale klant.
Gaat het economisch zo slecht? Volgens mij doen andere tuincentra wèl goede zaken. Is het zo ingewikkeld om de boel op zijn minst een beetje schoon te houden? De aangeboden waar gezellig neer te zetten?
Ik wil best helpen. Bel me.
Met vriendelijke groet,
Chantal. Een klant.

maandag 15 mei 2017

Tuinbonen, tatoeage en teveel tomaten


Bam! Ineens een meter hoog staan de tuinbonen in de voortuin! En zitten ze vol met bloemetjes. En daar ben ik erg blij mee. Waar ze een paar weken geleden nog platgewaaid leken, steken ze nu fier omhoog. Het is een prachtig gezicht in de grindbak die voor onze voortuin moet doorgaan. 



Ook heb ik pepermunt, tijm en platte peterselie gezet in de voortuin. Alle radijsjes zijn geoogst en opgepeuzeld. Nu zit ik nog vol in de bonen. Ik had eigenlijk ergens gedacht dat ik de erwten kon rooien als de tomaten klaar waren om naar buiten te gaan. Waar ik dat idee vandaan had? Geen idee. Want nu zit ik met onvolgroeide erwtenplanten en knetterlange pubers van tomatenzaailingen. Uit armoe heb ik nu een paar van die scharminkelige plantjes in de achtertuin gezet, tussen de 'gewone' planten. Dit gaat een debacle worden van heb-ik-jou-daar. 

Maar gelukkig heb ik nog zat tomatenplantjes over. En dan moet ik over een paar dagen misschien wat moeilijke beslissingen nemen. Kies ik voor tomaten of erwtjes? In de volkstuin had ik dit gezeur nooit, want toen had ik 120 vierkante meter te vullen ipv 2 vierkante meter. 




Kijk, hier is het best dringen. Ik wil die kolen sowieso houden tot ze groot zijn. Dat gaat best snel. Je zou zelfs kunnen zeggen: Ze groeien als kool, ghe he he. Achteraan staan de capucijners. Die hebben het moeilijk. Ik kijk het nog even aan, want het zijn levende wezens natuurlijk. Maar als je het praktisch bekijkt zal de opbrengst van die paar Blauwschokkers niks voorstellen vergeleken bij de drie tomatenplanten die er ook passen. Je zult geen maaltje capucijners oogsten van die paar lullige dingetjes. 

Ook hier leer ik van hè: Voorzichtig omgaan met je ruimte. Kiezen voor maximale opbrengst. Win win. Bla bla. 


De erwten lijken een zootje ongeregeld en dat zijn ze ook, maar ik verheug me nog steeds op een paar sappige zoete erwtjes. Ik zie dat er weer een paar aan zitten te komen:
mmm, wat staat daar rechtsonder? Onkruidje?

En dan heb ik in dit bakje óók nog bietjes staan. Ja, lach maar. De lat ligt hoog. En! De zaden liggen te dicht op elkaar. Dat zie ik heus ook wel.
Verder doe ik mee met de mijn eigen zonnebloemenwedstrijd. Ik presenteer een radioprogramma op Radio Rijnmond en organiseer ook dit jaar een wedstrijd voor fanatieke thuistuinders: Wie kweekt de hoogste zonnebloem? We hebben 250 zakjes zaad weggegeven aan luisteraars. En ik heb ook een paar zaadjes gezaaid, want LEUK!
na een dag of vijf
na 2 weken
Spannend! Misschien win ik wel m'n eigen prijs! Hahaha! Neeeee dat mag natuurlijk niet. Foei foei foei. Het is verdorie wel een leuke prijs: Een jaar lang elke week een gratis boeket bloemen. Ja toch? Ja toch?

We doen ook een pompoenenwedstrijd, maar daarover in een volgend blog meer.

Wil ik nog even mijn tuinbonentattoo delen: 



Op mijn onderarm. De tuinboon was het eerste dat lukte in mijn moestuin, terwijl iedereen commentaar had op mijn manier van zaaien. Überhaupt werd er niet veel van mijn tuinierskills verwacht door bepaalde types mijn omgeving (ja Johan, ik bedoel JOU) en dat het allemaal wèl lukte was erg goed voor mijn zelfvertrouwen. Het werd een geweldig jaar. 

En de bonen in de peul staan voor mijn kindertjes. Drie miskramen en twee mooie goed gelukte bonen. En dan ben ik de peul, zeg maar, snap je? Ooooooh wat een SYMBOLIEK mensen, ik hou het niet meer. 

Dit zijn mijn tuinboontjes:
Merel
Mia
Goed gelukte oogst, toch? En de tuin staat er ook al lekker bij. Ik ben heel blij met alles. Waarschijnlijk komt dat ook door de lente, die heerlijke zon. Dat frisse groen overal. HEERLIJK!

A dream come true: Een bakkie in de achtertuin


Groe(n)tjes!
muurbloempje (Erysimum Red Jep)

donderdag 4 mei 2017

Een make-over voor de achtertuin en een lentestorm raast over de moestuin

Jaaaaaaaaaaaaaaaaaaa het eerste bloemetje zit in mijn voortuinbonen! (die heten vanaf nu zo omdat het tuinbonen in de voortuin zijn)
Ik vind dit echt reden voor een feestje. In mijn echte grote moestuin was de tuinboon het eerste gewas dat het echt een beetje leuk ging doen. En dan nu ook in die vierkante meter moestuin voor het huis!




En dat terwijl de boel een dag of twee geleden nog volledig plat gewaaid was. Door een soort vage lentestorm. Twintig graden, maar windkracht 6. En daar bleek de voortuinmoestuin toch niet echt goed tegen te kunnen. Heel raar is dat, haha!

Zo had ik een fonkelnieuw pop-up plastic kasje over de achterste bak heen gezet. Nou. Eerst kreeg ik ruzie met mijn wederhelft die zich kapot schaamde voor het plastic gevaarte in de voortuin ("Het lijkt wel een groentecondoom!") 

Toen kwam de wind die het plastic in stukken liet scheuren langs de naden. Daarna waaide de kas weg. Vlek op vlek. 

Ik vond hem onder de auto van de buurvrouw. En nu woont ie voorlopig even in de schuur, tot ik de tomaten buiten ga zetten. 
De erwtjes hadden niet zo'n last van de wind. Die hebben dan weer meer last van de droogte. Het lijkt mij dat het best geregend heeft de laatste tijd, maar dat blijkt bar tegen te vallen. Ik moet constant uitrukken met gieters vol water om de boel een beetje in leven te houden. Ik kan me niet herinneren dat ik dat in mijn moestuin van 120 vierkante meter óók deed. Maar misschien heb ik dat verdrongen, zoals je ook de gore en pijnlijke details van je bevalling verdringt, haha.

Het gekke is dat de kleinste plantjes nu de grootste peulen aan het maken zijn. Offff... misschien is dat wel helemaal niet gek en stoppen de andere erwtenplanten hun energie in het lang en dun worden. 

Verder heb ik me de laatste tijd gek gegeten aan radijsjes uit de voortuin. Ze waren heerlijk en mooi om te zien. Wat ik wel raar vind is dat de zelf geoogste radijsjes binnen een nanoseconde 'verwelken' en slap worden, terwijl die uit de supermarkt het rustig een week overleven in hun plastic zakjes. Hoe! Kan! Dat! Joh!

Nou, dus alles gaat lekker qua voortuin en ook in de achtertuin is het één en ander ....nou ja, veranderd. Zo was het eerst:


En nu is het....
Zo!





Nou, het is natuurlijk nog lang niet klaar allemaal en alles moet nog groter groeien, maar IK BEN ER AL ZO VRESELIJK BLIJ MEE!!!
Als het ooit weer eens zonnig wordt in Nederland deze lente ga ik mooiere foto's maken.
Groe(n)tjes!




zaterdag 8 april 2017

Radijsjes op z'n Frans, de eerste erwtjes en een dode prinses

Tadaaaaa! De allereerste oogst uit de voortuin!
Okee, okee, hij is nog een beetje klein, maar ik moest éven proeven. Hij was lekker! De andere radijzen laat ik nog even met rust, maar ook die zien er steeds beter uit. En als ze geoogst zijn heb ik weer plek voor andere dingen.
Dit was maandag



en dit is zaterdag- gaat snel hè

Nu al zin in de salades die ik ga maken. Of een lekker radijsje uit het vuistje, met wat zout. En boter, zoals ik een Fransoos op Instagram zag vertellen. Schijnt mega-Frans te zijn. Heel erg joie de vivre, een petit de beurre sur je radijsjes. 

En opeens heb ik een beginnetje doperwtjes! We zitten nog in het allereerste bloemetje met peultje, maar wat ik zie bevalt me wel. 

Yes! En deze doperwten staan in de tweede moestuinbak in de voortuin. Die had ik al staan met niks er in, maar van de week toch maar eens volgestort met aarde. Dit keer geen rechtsdraaiende biologische moestuinaarde, maar gewone bemeste tuinaarde van de bouwmarkt om de hoek. Gewoon, een experimentje. Kijken wat het beste groeit.

In de andere helft van bak twee heb ik nog een restje radijsjes gezet en twee keer savooiekool en twee keer spitskool JAAAAAAAAAAAHAAAAAAA IK WEET DAT ER TE WEINIG RUIMTE IS VOOR KOOL MAAR IK DOE HET LEKKER TOCH. 
En ik kijk wel waar het schip strandt.

Ik heb ook Blauwschokker capucijners gezaaid en tomatenzaailingen in grotere potjes gezet en bietenzaden en nog een andere variant doperwten gekocht. 

(...)

En Chantal, waar ga je al die planten laten? Hmm? In die twee vierkante meter moestuin van je? Of wat is je plan?

Ehm. Dat weet ik nog niet. In mijn hoofd heb ik kennelijk nog steeds die moestuin van 120 vierkante meter. Het goede nieuws is dat de achtertuin er steeds veelbelovender uit gaat zien! Misschien kan ik daar nog iets kwijt.

Die achtertuin is wel echt een superspannend ding nu. Over twee dagen gaan ze de boel 20 centimeter ophogen en komen er bakken en plekken waar ik dingen kan planten. Weg met de kale tegelvlakte!

Afgelopen week hebben ze al een nieuwe schutting geplaatst. De oude was kromgetrokken, afgebladderd en verzakt. Maar je kon er wel mooi op klimmen!
voor
na
Zie je dat?! EEN PERGOLA! Zo blij mee. Nu al. Er groeit nog niks tegenaan/omhoog, maar dat gaat goed komen en er komt ook een schommel onder voor de meiden. En daarmee hebben we al veel meer diepte in de postzegeltuin dan eerst. Het is nog steeds niet groot en het zal ook niet veel groter worden natuurlijk, maar het wordt in ieder geval wel veel interessanter. Ik heb al de nodige klimplanten in huis gehaald:





Een aantal hoge planten Toscaanse Jasmijn (lange halen snel thuis) en drie verschillende soorten Clematis, die hopelijk elkaar opvolgen qua bloei. Als ze tenminste braaf zijn en doen wat er op het etiketje staat. Deze vind ik tot nog toe het leukste: Clematis Princess Diana. Princess Kate hadden ze ook maar die vond ik saai.

Het staat nu allemaal te wachten tot het er in kan. Volgende week!! Zo'n zin in. En dan moeten er nog heesters en borderplanten gekozen worden. 

Eerst zitten we even in de troep van die tuinverbouwing natuurlijk, maar daarna komt het helemaal goed. Denk ik. Waaaaah! Mijn eerste echte (achter)tuin!!!


zondag 26 maart 2017

Het is lente! Ik voel het aan m'n instrumenten!



Ben ik weer zo trots op mijn tuinbonen! Die hebben het prima naar hun zin in de voortuin. Ze gaan zo goed dat ik er nog meer heb gezaaid.

Ook de worteltjes beginnen nu een groen waasje in de bak te vormen, en dat is mooi want ik begon te denken dat er nooit iets zou gaan gebeuren. 
Wanneer zou ik weer een lekker peperige radijs van eigen kweek in de sla kunnen gooien?

De tomaten en de doperwten in de vensterbank van de keuken zet ik steeds een dagje buiten als ik thuis ben, kunnen ze alvast even wennen aan het harde leven buiten. 

De tomaten hebben al meerdere blaadjes! Dit gaat voorspoedig. Je kunt nu ook al zien welke van de vier gezaaide rassen er zin in hebben en welke niet. Matina en Hellfrucht gaan als een malle. De vleestomaat St Pierre? Not so much. Gelukkig heb ik van elke soort veel te veel gezaaid. Dat wordt weer weggeven aan allerlei mensen, want weggooien kan ik niet over m'n hart verkrijgen.


Twee weken geleden was ik in de Botanische Tuin in de Afrikaanderwijk in Rotterdam Zuid, waar ik behoorlijk wat zaden heb gekocht van allerlei vage soorten bloemen. Die heb ik gezaaid volgens de methode 'Carry Tefsen' (OP GOED GELUK!) op zolder. 


Best wel dom: Ik heb geen naamlabeltjes gemaakt. Dus wát ik nou precies waar heb gezaaid? Geen idee. Dom!

???
Vandaag werd ik tijdens het friemelen aan de planten buiten nogal ruw onderbroken door luid geblaat. Dat geluid had ik op het volkstuincomplex nooit. Daar hoorde je óf niks, óf hard gebrom van het industrieterrein er naast. 

(Ook een keer een week lang keiharde après-ski muziek van onbekende herkomst, maar daar hou ik heel stiekem eigenlijk wel van en het wieden werd een stuk leuker met Anton Aus Tirol, maar dat geheel terzijde)

Anyway, geblaat. We wonen tegenwoordig naast een weiland dat van de winter leeg was en nu ineens bevolkt wordt door dit soort wollige gevallen:


Ze mochten gisteren opeens weer naar buiten. Eerst bleven de lammetjes vlakbij mams maar nu zijn de brutaaltjes al lekker heen en weer aan het rennen en hupsen en vlakbij de slootrand aan het knabbelen aan gevaarlijk lekkere stengeltjes. Gezelligheid!

Verder bleken we in de voortuin opeens een aantal bonusviolen te hebben. Ideaal, die dingen. Je zaait niks maar krijgt ze toch. Heel goed, natuur.

En toen moest vorig weekend ook het strookje naast ons huis onder handen worden genomen. Hier ga ik ooit nog leuke bodembedekkers neerzetten want nu ligt er een (te dun) laagje grijs grind en IK HAAT DAT. Ik vind de kleur lelijk en het is niet eens een goede onkruidwering want het komt er gewoon keihard doorheen en alle katten uit de buurt zitten er in te schijten. (Niet onze katten want die zouden dat natuurlijk nooooooooit doen.)
VOOR
En toen moest ik gillen omdat deze jongen opeens uit het onkruid omhoog sprong: 
TIJDENS


NA
Opbokken met dat onkruid en die lelijke, door een vage ziekte aangetaste boompjes mogen wat mij betreft ook ophoepelen naar een open haard ergens. Ik wil er graag wat leukers van maken, maar dat is een meerjarenproject. 

Want eerst gaan we dus die achtertuin doen. Over een week of twee al. Het kärcheren was dus niet echt goed gegaan, ik moest er met een professionele hoveniers-Nilfisk overheen en nu ziet het er goed uit. Al zeg ik het zelf.


Ik heb per ongeluk ook de rest van de tuin kapot ge-Nilfiskd, zoals je hier kunt zien aan de schutting:

En heel misschien heb ik ook het kozijn aan gort ge-Nilfiskd. Heel misschien is daar wat verf vanaf nu. Laten we het zo zeggen: We gaan niet wachten op de winterschilder. 

Groe(n)tjes!